หากมีหนึ่งคนเกิดมาเพื่อถูกรัก
ไม่ว่าใครได้รู้จักก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงไม่รักเธอได้
สวยหวาน หอมกรุ่ม น่าทะนุถนอม
มีรอยยิ้มที่ชวนมองดุจน้ำค้างยามรุ่งอรุณ
ดวงตาของเธอเล่าก็ช่างกลมโต สดใส
ชนิดที่ใครได้เห็นก็เป็นต้องถวิลหา
ทว่าช่างโชคร้ายเหลือคณา
เธอไม่อาจมีรัก เพราะไร้ซึ่งหัวใจ


อีกหนึ่งเกิดมาขาดแคลนรัก
ไม่อาจพานพบประสบพัตร์
กับความรักที่ใคร ใคร เค้าโจษขาน
ถูกกระทำ ทั้งเดินเลย และมองผ่าน ประดุจเขาไร้ซึ่งตัวตน
เพียงแค่ใบหน้าบูดเบี้ยว
และดวงตาดำแห้งเซียวที่ไม่อาจสัมผัสถึงสีสันใด ใด
เขาไร้ซึ่งคนรัก
ทว่าพระเจ้าทรงเมตตานัก
เขายังคงมีหัวใจ



เรื่องราวของ เด็กหญิงผู้ถูกรัก และ เด็กอาภัพผู้ถูกลืม มีเพียงเท่านี้
ไม่มีคำตัดสิน ไม่มีคำพิพากษาใดๆ มาระบุ
ว่าอันที่จริงแล้วใครอับโชคกว่า ระหว่างเด็กทั้งสอง
ดูเผินๆ อาจเหมือนกับว่า 'เด็กหญิงผู้ถูกรัก' จะมีความสุขมากกว่า
รายล้อมไปด้วยผู้คนรักใคร่ มากมายไปด้วยความชื่นชม
แต่ฉันว่า ชีวิตเธอเศร้ายิ่งกว่า เด็กชายตาบอดผู้ขาดแคลนซึ่งความรัก เสียอีก!
บางที...
เธออาจต้องทนทุกข์ทรมาน
เพียงเพราะเธอไร้ซึ่งหัวใจไว้รักผู้อื่น
ไม่รู้สิ ฉันมองว่า การที่ไม่สามารถรักใครได้นั้นถือเป็นคำสาปอย่างนึง


มันจะเป็นยังไง ถ้าตัวคุณเองได้รับความรักมายมาย
แต่คุณไม่เคยรู้เลยว่านั่นคือสิ่งที่เรียกว่าความรัก
ในมื่อตัวคุณเอง ไม่เคยมีหัวใจ จะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งไหนคือรัก
ไม่มีใครให้คิดถึง ไม่มีใครให้โหยหา ไม่มีใครให้อยากสบตา ไม่มีใครให้รัก
สิ่งที่เด็กหญิงผู้ถูกรักรู้สึกเมื่อได้รับความรักจากคนรอบข้าง
จึงอาจกลายเป็นความไม่รู้สึกว่าได้รับอะไรเลย
ไม่ แม้กระทั่งรู้สึกว่า 'กำลังถูกรัก'...
 


ฟังมุมมองของฉันไปแล้ว
ตัวคุณล่ะคะ คิดว่าใครอับโชคกว่าใคร?




 


เลือกเพลง Nobody's child มาให้ได้ฟังกัน
เข้ากับเนื้อหา เด็กอาภัพผู้ถูกลืม
ทว่าฉันกลับคิดว่า ถ้าไม่นับเนื้อหาของเพลงแล้ว
ประโยคที่ว่า I'm nobody's child 
ก็ดูจะเข้ากับ เด็กสาวผู้ถูกรัก ไม่น้อยทีเดียว


Title : Nobody's child
Artist : Agnes Chan
ซับนรก : ファ-ン

เดินย่างก้าวผ่านสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าในวันหนึ่ง
ฉันหยุดยืนมองดูเหล่าเด็กน้อยเล่นสนุกสนาน
เด็กชายคนหนึ่งยืนอยู่เดียวดาย
ฉันจึงถามออกไป " ไยหนูไม่ไปเล่นกับใครเขา"
เจ้าหนูหันมาพร้อมด้วยดวงตาที่ไม่อาจมองเห็นสิ่งใด
และแล้ว ก็เริ่มสะอึกสะอื้น....

ผมไม่มีพ่อ  ผมไม่มีแม่
เป็นเหมือนดอกไม้ใบหญ้าที่ถูกปล่อยทิ้งขว้างตามยถา
ไร้ซึ่งจูบของแม่  ไร้ซึ่งการเหลียวแลแม้รอยยิ้มของพ่อ
ไม่มีใครต้องการ ผมเป็นเด็กที่ไม่มีใครต้องการ


ผู้คนมาที่นี่เพื่อรับอุปการะเด็ก และพวกเขาต่างก็ได้ลูกของตนกลับไป
พวกเขาทุกคนเดินผ่านเพิกเฉย เหลือเพียงผมทิ้งไว้ให้เดียวดาย
ผมรู้ พวกเขาก็อยากรับเลี้ยงผม ทว่าเมื่อแลเห็นตามืดบอด
พวกเขาจึงหันไปเลือกเด็กคนอื่นๆ  และปล่อยผมทิ้งไว้ที่เดิม

ผมไม่มีพ่อ  ผมไม่มีแม่
เป็นเหมือนดอกไม้ใบหญ้าที่ถูกปล่อยทิ้งขว้างตามยถา
ไร้ซึ่งจูบของแม่  ไร้ซึ่งการเหลียวแลแม้รอยยิ้มของพ่อ
ไม่มีใครต้องการ ผมเป็นเด็กที่ไม่มีใครต้องการ
 
ไม่มีอ้อมแขนของแม่คอยโอบกอดยามร้องไห้
บางครั้งที่รู้สึกว้าเหว่เดียวดาย ผมอยากจะตายเสียให้พ้น
อยากย่ำบนทางสวรรค์ ณ ที่ซึ่งตาบอดมืดได้แลเห็น
เพียงแค่ได้เหมือนเด็กคนอื่นๆ และจะได้มีบ้านสำหรับผมเสียที

ผมไม่มีพ่อ  ผมไม่มีแม่
เป็นเหมือนดอกไม้ใบหญ้าที่ถูกปล่อยทิ้งขว้างตามยถา
ไร้ซึ่งจูบของแม่  ไร้ซึ่งการเหลียวแลแม้รอยยิ้มของพ่อ
ไม่มีใครต้องการ ผมเป็นเด็กที่ไม่มีใครต้องการ
ไม่มีใครต้องการ ผมเป็นเด็กที่ไม่มีใครต้องการ



Comment

Comment:

Tweet

เป็นประเด็นที่ตอบยากนะฮับ

ถ้าให้ผมตอบ ผมคิดว่าเด็กผู้ชายที่ไม่มีใครรักน่าสงสารกว่า(อยู่ดี)
ผมเชื่อว่าคนเราเกิดมา ต้องการที่สุดคือความรัก เด็กผู้หญิงมีคนรักมากมาย แต่ก็ไม่ไ่ด้แปลว่าเธอจะไม่อาจเรียนรู้ความรักได้นี่นา
ผมว่าการไม่มีความรักแง่หนึ่งมันก็ดีนะ จะได้ไม่ผูกพันธ์กับอะไรๆจนเกินไป วันหนึ่งที่ต้องเสียมันไปก็ต้องเจ็บปวดอยู่ดี

จริงๆ...ผมว่าสองอย่างมันต้องไปด้วยกันฮับ ทั้งต้องถูกรัก และให้รักคืนด้วย

แอดนะฮับพี่ confused smile

#21 By Evan Yzac -- The Crow on 2009-07-23 09:17

เราเคยถูกรัก และละเลยคนที่รักเรา
วันนี้ เรามีความรัก และเค้าไม่มีท่าทีจะรักเรา
เค้าแค่เสียดายที่จะไม่มีเราเท่านั้น
....

#20 By TaNYa ~ PoNd on 2009-07-13 14:31

ตอบ #13

ใช่ค่ะ คนตั้งชื่อเป็นคนเดียวกัน อาเป็นคนตั้งsad smile
ตอบไม่ได้

#18 By pisces on 2009-03-20 22:54

อ่านเรื่องเด็กตาบอดแล้วเศราจัง
ผมสงสารเด็กตาบอดมากกว่านะ เพราะนอกจากจะไม่ได้รับความรักแล้ว อย่างอื่นในชีวิตยังโหดร้ายกว่ามาก

#17 By Life Goes On on 2009-03-20 01:00

รู้สึกได้ทั้งสองแบบเลย ขึ้นกับช่วงเวลาของชีวิตอ่ะค่ะ

#16 By chniceberry on 2009-03-19 21:18

ในมุมมองของคนที่เป็นแม่คนแล้ว
เป็นเรื่องเศร้านะคะ

เด็กทุกคน สมควรเป็นผู้ถูกรัก
ให้เขาได้รับก่อน แล้วจึงสอนให้เขารู้จักให้

แต่ในโลกของความเป็นจริง
ก็ยังมีเด็กมากมาย ที่ไม่ได้เติบโตขึ้นท่ามกลางอ้อมกอดของพ่อแม่
น่าเศร้า...
แต่ก็หวังว่า พวกเขาจะเติบโตขึ้นอย่างแข็งแรง
และเมื่อเขาได้เป็นพ่อแม่คนในวันหนึ่ง
เขาจะเติมเต็มให้ลูกของเขาได้

ไม่เกิดวงจร
ความขาดหาย แล้วก็ขาดหาย ซ้ำไปซ้ำมา
Hot!
#1 By berserkrabbit
จริงๆแล้วเป็นเพราะว่าเราไม่มีหัวใจ เลยเข้าอกเข้าใจคนไม่มีหัวใจด้วยกันมากกว่าค่ะ question

#2 By เล่นเพลงอัตโนมัติทุกเอนทรีส์
จริงค่ะ ต่อให้มีหรือไม่มีหัวใจ ความต้องการของคนเราก็ไม่เคยพอ angry smile

#3 By VAR
อับโชคไม่พอ อับเฉาด้วยค่ะ wink

#4 By นกไร้ขา
รักเถอะค่ะ อย่าน้องรักตัวเองก็ยังดี นะ นะ รักหน่อยนะ surprised smile

#6 By redtear
เห็นด้วย 100เปอร์เซ็นค่ะ อู้วเย่~ double wink

#7 By Jasmine✿Lala~
เอ อันนี้ต้องย้อนกลับไปอ่านข้อความของของ #7 By Jasmine Lala~ค่ะ question

#8 By ฟ้าบ่กั้น(คือเก่า)
เคยดูเรื่อง bicentennial man มั้ยคะ? ฉันชอบมากเลยล่ะคุณ surprised smile

#9 By wasin
ขอบคุณมากค่ะ big smile

#10 By wesong
นั่นสินะคะ แบบไหนๆ ก็เศร้าจริงๆนั่นล่ะค่ะ

#11 By chubbyhole
big smile big smile big smile

#12 By endbee
ลองมองรอบตัวใหม่สิคะ บางทีอาจจะมีใครแถวนั้นเค้าแอบรักเราอยู่นา

#13 By นางสาวความสุข
คนตั้งชื่อทั้งสองตัวเป็นคนเดียวกันหรือเปล่าคะ ใจร้ายจัง ตั้งมาด้ายยยย ภาระsad smile

#14 By ファ-ン on 2009-03-19 17:30

เศร้าอ่า

อยากบอกเด็กคนนั้นว่า ก่อนที่จะเป็นคนต้องการของใครๆ เราต้องรักตัวเอง รู้ค่า เป็นเป็นที่ต้องการของตัวเองเสียก่อน

ตอบโต้
ชื่อที่รักดีจัง เวลาคุยกันเริ่มแรกคงยิ้มและเขินๆ question

เรามีหมาสองตัว ตัวหนึ่งชื่อที่รัก ตัวหนึ่งชื่อภาระอยู่เชียงใหม่sad smile
เศร้าจัง

ขอเป็นคนมีหัวใจแล้วกัน

จะได้เบิกบาน

เขาไม่รัก เรารักเองก็ได้

ห้าๆsad smile

#12 By inthebee on 2009-03-19 16:47

...

big smile

#11 By chubbyhole on 2009-03-19 14:31

แบบไหนก็เศร้า

#10 By wesong on 2009-03-19 12:03

ชอบเนื้อหาและเพลงจังเลยครับ big smile Hot!

#9 By on 2009-03-19 08:57

ถ้าไม่มีหัวใจจะรักใครได้ ก็คงไม่ต่างกับหุ่นยนต์กระมังเนาะ

หุ่นยนต์ที่ถูกลืมตั้งโปรแกรมให้รู้จักรัก

เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

#8 By ฟ้าบ่กั้น on 2009-03-19 01:05

ต้องถูกรักมากแค่ไหน จึงจะรู้สึกว่าถูกรัก และยินยอมที่จะรักตอบ ???

#7 By Jasmine✿Lala~ on 2009-03-18 23:35

เด็กชายผู้อาภัพคงมีความสุขมากกว่า เพราะอย่างน้อยเขาก็รักเป็น ไม่เชื่อว่าคนที่มีความรักให้ผู้อื่นจะไม่ได้รับความรักกลับคืน ความรักมีหนึ่งเดียว ให้ไปเมื่อไหร่ก็ควรจะสุขใจเมื่อนั้น อย่าคาดหวังว่าต้องได้รับตอบ เพราะนั่นอาจไม่ใช่รัก แต่เป็นความต้องการครอบครองและยึดติดbig smile

#6 By redtear on 2009-03-18 18:33

อยากแก้ปัญหานี้ชิมิ ...

ลองให้เด็กหญิงผู้ถูกรัก ไม่มีใครรักอีกต่อไป
แล้วให้เด็กอาภัพผู้ถูกลืม มีแต่คนรุมรักจนชินชาสิ

ไม่นานหรอก ไม่นาน พฤติกรรมของทั้งคู่จะเปลี่ยนไป

#5 By ดาวถัดมา on 2009-03-18 17:56

ถ้าถามฉัน...
ถ้าเลือกได้ ฉันไม่อยากรักใครอีกแล้ว...

#4 By นกไร้ขา on 2009-03-18 17:47

การฝากหัวใจไว้ให้คนอื่น อับโชค 50% แล้วค่ะ

#3 By Meowzilla Zilla on 2009-03-18 17:43

ฉันคิดว่า ไม่สำคัญว่าใครจะมีหรือไม่มีหัวใจ ไม่ใช่ใครที่อับโชคกว่ากัน เพราะมนุษย์นั้นไม่เคยพอใจในสิ่งที่ตัวเองได้รับต่างหาก big smile

#2 By ดาวถัดมา on 2009-03-18 17:41

เพราะเรามีหัวใจจึงอาจคิดว่าคนไร้ใจน่าสงสาร แต่จริงๆ แล้ว ไร้รัก ไร้ใจ ก็คงไม่รู้สึกรู้สมอะไรเนอะ เพราะฉะนั้น คนที่มีหัวใจ แต่ไม่มีใครรัก คงทรมานมากกว่าเยอะ

#1 By berserkrabbit on 2009-03-18 17:37